நிழலின் பின் தொடர்ச்சி
அந்தப் பழைய வீட்டின் சுவர்களில் படிந்திருந்த ஈரம், வெறும் நீரினால் உண்டானது அல்ல; அது பல தலைமுறைகளாக அந்தச் சுவர்கள் கேட்டுக் கொண்டிருந்த ரகசியங்களின் கசிவு. அனிதா, அந்த வீட்டிற்குள் மருமகளாக நுழைந்தபோது, அங்கிருந்த மௌனத்தை ஒரு அமைதி என்றுதான் நினைத்தாள். ஆனால், அது ஒரு வேட்டைக்காரனின் காத்திருப்பு என்பது அவளுக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை.
மர்மமான பரம்பரை
அனிதாவின் முதல் கணவன் அரவிந்தின் குடும்பத்தினர் ஒரு விசித்திரமான கதையைச் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பார்கள். அந்த வீட்டில் ஒரு 'கருப்பு உருவம்' இருப்பதாகவும், அது தூங்கும் போது மனிதர்களை அப்படியே அழுத்திப் பிடித்துக் கொள்ளும் என்றும் அவர்கள் கூறினர்.
"யாரோ என் மார்பின் மீது ஏறி அமர்ந்து கொள்வது போல இருக்கும், என்னால் கத்தக் கூட முடியாது," என்று அரவிந்தின் தந்தை அடிக்கடி சொல்லுவார்.
ஆரம்பத்தில் அனிதா இதையெல்லாம் மூடநம்பிக்கை என்று சிரித்துத் தள்ளினாள். ஒரு நவீன காலத்துப் பெண்ணாக, மருத்துவ ரீதியான 'உறக்க முடக்கம்' (Sleep Paralysis) பற்றி அவளுக்குத் தெரியும். ஆனால், ஒரே குடும்பத்தில் இருக்கும் பலருக்கும் ஒரே மாதிரியான அனுபவம் ஏற்படுவது அவளுக்குச் சற்று வியப்பைத் தந்தது. அந்த வியப்பு ஒரு நாள் நள்ளிரவில் பயமாக மாறியது.
அன்றுதான் முதல்முறை அனிதா அந்தத் தீண்டலை உணர்ந்தாள். படுக்கையில் படுத்திருந்தபோது, யாரோ அவளது தோள்களைப் பலமாகப் பிடித்துக் கொண்டு அவளைப் படுக்கையோடு அழுத்துவது போன்ற உணர்வு. அவளால் விரலைக்கூட அசைக்க முடியவில்லை. கண்கள் திறந்தே இருந்தன, அறையில் நிலவிய அந்த இருட்டு அவளைக் கேலி செய்வது போல இருந்தது. அது ஒரு கனவு அல்ல என்பதை அவளது மூளை மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியது.
பிரியாத நிழல்
வாழ்க்கை திசை மாறியது. அரவிந்துடனான மணவாழ்க்கை கசந்து போக, விவாகரத்திற்குப் பிறகு அனிதா தன் சொந்த ஊரான ஒரு மலைப்பிரதேச கிராமத்திற்குத் திரும்பினாள். அந்தப் பழைய குடும்பத்திலிருந்து விடுபட்டுவிட்டதாக அவள் நினைத்தாள். ஆனால், அந்த 'உருவம்' அவளை விடுவதாக இல்லை.
அவளது சொந்த வீட்டிற்கு வந்த பிறகும் அதே சம்பவங்கள் தொடர்ந்தன. குறிப்பாக, அவள் உறக்கத்திற்கும் விழிப்புக்கும் இடையிலான அந்த மெல்லிய கோட்டில் ஊசலாடும் போதுதான் அது நடக்கும்.
ஒரு நாள் இரவு, அவள் மெல்லத் தூக்கத்தில் நழுவத் தொடங்கிய தருணம்... திடீரென்று அவளது தோள்களில் ஒரு பலமான பிடி விழுந்தது. யாரோ அவளது தோள்களைப் பிடித்துக் குலுக்கி, படுக்கையில் ஆழமாக அமிழ்த்தினர். அவளது இதயம் தொண்டைக்குழிக்குள் துடித்தது. கத்த முயன்றாள், ஆனால் ஒரு மெல்லிய முனகல் கூட வெளிவரவில்லை.
மற்றொரு முறை, யாரோ ஒருவரின் குளிர்ந்த கை அவளது வாயை இறுகப் பொத்தியது போன்ற உணர்வு. அந்தக் கை அவளது மூச்சை நிறுத்த முயன்றது. அந்த அறையின் காற்று திடீரென்று கனத்தது. இது வெறும் கனவு அல்ல; இது ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத யுத்தம். அந்த அமானுஷ்யம் அவளை அரவிந்தின் வீட்டிலிருந்து அவளது சொந்த வீட்டிற்குப் பின்தொடர்ந்து வந்திருந்தது.
சுழலும் ஆற்றலும் சூடான தீண்டலும்
அனிதா இதைப் பற்றி இணையத்தில் ஆராயத் தொடங்கினாள். 'Old Hag Syndrome' அல்லது 'தூக்கப் பிசாசு' என்று இதைப் பல நாடுகளில் அழைப்பதைக் கண்டு அதிர்ந்தாள். ஆனால், அவளது அனுபவங்கள் வெறும் முடக்கத்தோடு நின்றுவிடவில்லை.
அன்று ஒரு மழைக்கால இரவு. ஜன்னலுக்கு வெளியே பலமான காற்று வீசிக் கொண்டிருந்தது. அனிதா தன் அறையில் ஒரு விசித்திரமான ஆற்றல் (Swirling energy) சுழல்வதை உணர்ந்தாள். அந்த ஆற்றலை அவளால் தொட முடிந்தது; அது ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சலைப் போல அறையெங்கும் வியாபித்திருந்தது. அவள் தன் கண்களை மூடிக் கொண்டு பயத்தில் உறைந்து கிடந்தாள்.
சரியாக நள்ளிரவு மூன்று மணி இருக்கும். திடீரென்று அவளது கழுத்தின் பின்புறம் ஒரு கடுமையான வலியை உணர்ந்தாள். யாரோ அவளது கழுத்தின் பின்பகுதியில் ஆழமாகக் கடிப்பது போன்ற ஒரு உணர்வு. அந்த இடம் சட்டென்று கொதிக்கத் தொடங்கியது. ஒரு சூடான நெருப்புப் பந்தை அந்த இடத்தில் வைத்தது போன்ற ஒரு வெப்பம் அவளது உடல் முழுவதும் பரவியது.
அவள் திடுக்கிட்டு எழுந்து அமர்ந்தாள். தன் கைகளால் கழுத்தைச் சோதித்துப் பார்த்தாள். அங்கே காயம் ஏதும் இல்லை, ஆனால் அந்த வெப்பம் இன்னும் தணியவில்லை. அது ஒரு கற்பனையோ அல்லது கனவோ அல்ல என்பதற்கு அந்த வெப்பமே சாட்சியாக இருந்தது.
மௌனத்தின் போர்
அனிதா இப்போது எதற்கும் தயாராகிவிட்டாள். அந்த உருவம் தன்னைத் தாக்குவது ஒரு திட்டமிட்ட செயல் என்பதை அவள் புரிந்து கொண்டாள். அது அவளது பயத்தை உண்டு வாழ்கிறது.
"நீ யாராக இருந்தாலும் சரி, என்னை உன்னால் அழிக்க முடியாது," என்று அவள் அறையை நோக்கி உரக்கச் சொன்னாள். அவள் தியானம் மற்றும் மனவலிமை மூலம் அந்த நிழலை எதிர்கொள்ளத் தீர்மானித்தாள்.
அவளது மலைக்கிராமத்து வீட்டின் ஜன்னல்கள் வழியே விடியற்காலைச் சூரியன் நுழையத் தொடங்கியது. அந்த வெளிச்சம் அவளுக்கு ஒரு புதிய நம்பிக்கையைத் தந்தது. அந்த நிழல் அவளைப் பின்தொடர்ந்து வந்திருக்கலாம், ஆனால் அவளது மன உறுதியை அதனால் ஒருபோதும் வெல்ல முடியாது.
அந்தப் போராட்டம் இன்னும் முடியவில்லை. ஆனால், அனிதா இப்போது ஒரு பலவீனமான இரையல்ல; அவள் அந்த கண்ணுக்குத் தெரியாத இருளை எதிர்கொள்ளத் தெரிந்த ஒரு வீராங்கனை
Comments
Post a Comment