நீல நிற நாரும் நிழல் மனிதர்களும்

​அர்ஜுனிற்கு இரவு என்றாலே இப்போது பயம் வரத் தொடங்கிவிட்டது. பகல் நேரத்தில் சுறுசுறுப்பாக இருக்கும் அவனது மனம், சூரியன் மறைந்தவுடனேயே ஒருவித இனம் புரியாத பதற்றத்தில் சிக்கிக்கொள்ளும். இது இன்று நேற்று நடப்பதல்ல; கடந்த ஒரு மாதமாகவே அவனது தூக்கம் அவனுக்குச் சொந்தமானதாக இல்லை.

​உறக்கத்தின் சிறை

​அன்று சனிக்கிழமை. வேலை முடிந்து களைப்பாக வந்த அர்ஜுன், படுக்கையில் சாய்ந்தான். உடல் அசதியாக இருந்தாலும், மனம் விழிப்புடன் இருந்தது. மெல்லத் தூக்கம் அவனை ஆட்கொள்ளத் தொடங்கிய அந்தத் தருணத்தில்... அது நடந்தது.

​திடீரென்று அவனது உடல் கல்லைப் போல கனத்தது. கை, கால்களை அசைக்க முயன்றான், ஆனால் முடியவில்லை. யாரோ அவனது நெஞ்சின் மீது அமர்ந்து அழுத்துவது போன்ற உணர்வு. மூச்சு விடக் கூட சிரமமாக இருந்தது. "இதுதான் அந்த உறக்க முடக்கம் (Sleep Paralysis) போலிருக்கிறது" என்று அவன் மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டான்.

​அவனுடைய கண்கள் பாதி திறந்திருந்தன. அறையில் இருள் சூழ்ந்திருந்தது, ஆனால் அந்த இருளுக்குள்ளும் ஒரு அடர்த்தியான கருப்பு உருவம் நகர்வதை அவன் கண்டான். அவன் படுக்கைக்கு அருகிலேயே அந்த 'நிழல் மனிதன்' நின்று கொண்டிருப்பதைப் போல அவனுக்குத் தோன்றியது. அர்ஜுனுக்குக் கத்த வேண்டும் என்று தோன்றியது, ஆனால் குரல் வரவில்லை.

​அதீத அதிர்வுகள்

​இணையத்தில் அவன் படித்த விஷயங்கள் நினைவுக்கு வந்தன. "இப்படி நடக்கும்போது பயப்படாமல், அந்த உணர்வோடு ஒன்றிப் போனால் 'ஆத்மப் பயணம்' (Astral Projection) செய்யலாம்" என்று பலர் எழுதியிருந்தார்கள். அர்ஜுனிற்கு ஆரம்பத்தில் இதில் ஆர்வம் இருந்தது. ஆனால் இப்போது நிலமை வேறு. பயம் அவனை நிலைகுலைய வைத்தது.

​இருப்பினும், அன்று ஒரு மாற்றத்திற்காக அவன் எதிர்த்துப் போராடுவதை நிறுத்தினான். "சரி, என்னதான் நடக்கிறது என்று பார்ப்போம்" எனத் தீர்மானித்தான்.

​அவன் தனது கவனத்தை நெற்றியின் மையப்பகுதிக்கு, அதாவது 'மூன்றாவது கண்' என்று சொல்லப்படும் இடத்திற்குத் திருப்பினான். அடுத்த நொடி, அவன் உலகம் சுழலத் தொடங்கியது. அவன் காதுகளுக்குள் ஆயிரக்கணக்கான வண்டுகள் ரீங்காரமிடுவது போன்ற ஒரு பயங்கரமான அதிர்வு (Vibration). யாரோ அவனை ஒரு பெரிய பள்ளத்தில் தள்ளிவிட்டது போன்ற உணர்வு.

அந்த நீல நிறக் கயிறு

​மெல்ல மெல்ல அதிர்வுகள் குறைந்தன. இப்போது அர்ஜுன் ஒரு விசித்திரமான நிலையில் இருந்தான். அவனது கண்கள் மூடியிருந்தன, ஆனால் அவனால் அறையைத் தெளிவாகப் பார்க்க முடிந்தது. அவன் படுக்கையில் படுத்திருக்கும் தனது உடலைத் தானே மேலிருந்து பார்த்தான்.

​அவன் அந்த விசித்திரமான அமைதியில் மிதந்து கொண்டிருந்தபோது, தற்செயலாகத் தனது நெற்றியைப் பார்த்தான். அங்கே ஒரு ஆச்சரியம் காத்திருந்தது.

​அவனது நெற்றியிலிருந்து ஒரு மெல்லிய, ஒளிரும் நீல நிறக் கயிறு போன்ற ஒன்று வெளிப்பட்டு, அவனது உடலோடு இணைக்கப்பட்டிருந்தது. அது ஒரு மின்சாரக் கம்பி போல மென்மையாக மின்னியது. இதற்கு முன்பு அவன் இதைப்பற்றிக் கேள்விப்பட்டதே இல்லை. ஆனால் அது அவனைத் தனது உடலோடு பிணைத்து வைத்திருக்கும் ஒரு உயிர் நாடி என்பது மட்டும் அவனுக்குப் புரிந்தது.

​நிழல் மனிதனின் நெருக்கம்

​அந்த நீல நிறக் கயிற்றைப் பார்த்து அவன் வியந்து , அறையின் மூலையில் இருந்த அந்த நிழல் உருவம் நகரத் தொடங்கியது. அது மெல்ல மெல்ல அவன் படுக்கையை நோக்கி வந்தது. அதன் முகம் தெரியவில்லை, ஆனால் அதன் கண்களில் இருந்து ஒருவித குளிர்ந்த பார்வை அவனை ஊடுருவியது.

​அர்ஜுனுக்குப் பயம் உச்சத்தைத் தொட்டது. "நான் திரும்பப் போக வேண்டும்! எனக்கு இது வேண்டாம்!" என்று அவன் மனம் கதறியது. அவன் அந்தப் பிணைப்பை அறுத்துக்கொண்டு ஓடிவிடத் துடித்தான். ஆனால் அவன் எவ்வளவு தூரம் விலக முயன்றாலும், அந்த நீல நிறக் கயிறு அவனைத் தடுத்தது.

​அதே சமயம், அந்த நிழல் உருவம் இப்போது அவனது உடலின் அருகே வந்து நின்றது. அது கையை நீட்டி அவனது உடலைத் தொட முயன்றபோது, அர்ஜுன் முழு பலத்தையும் திரட்டி ஒரு உதறு உதறினான்.

​விழிப்பு

​"ஆஹ்!" என்று கத்திக்கொண்டே அர்ஜுன் படுக்கையில் எழுந்து அமர்ந்தான். உடல் முழுவதும் வேர்த்துக் கொட்டியது. இதயம் மேளம் அடிப்பது போல துடித்தது. அறையில் விளக்கைப்போட்டான். அங்கே யாருமில்லை. எல்லாம் அமைதியாக இருந்தது.

​அடுத்த நாள் காலை, அவன் உடனே கணினியைத் திறந்து தேடத் தொடங்கினான். "நீல நிறக் கயிறு - ஆத்மப் பயணம்" (Blue cord - Astral Projection) என்று தட்டச்சு செய்தான்.

​திரையில் வந்த தகவல்கள் அவனை அதிர வைத்தன.

​"ஆத்மப் பயணத்தின் போது ஆன்மாவையும் உடலையும் இணைக்கும் அந்தப் பிணைப்பிற்கு 'வெள்ளிச் சங்கிலி' (Silver Cord) என்று பெயர். சிலருக்கு இது நீல நிறமாகத் தெரியும். இது அறுந்து போனால் ஆன்மா மீண்டும் உடலுக்குள் நுழைய முடியாது..."

​அர்ஜுனுக்கு உடல் நடுங்கியது. அவன் பார்த்தது வெறும் கற்பனையல்ல. அவன் உண்மையில் மரணத்தின் விளிம்பிற்கும் வாழ்விற்கும் இடையிலான ஒரு மெல்லிய கோட்டில் நின்று வந்திருக்கிறான்.

​அன்றிலிருந்து அர்ஜுன் ஒன்றை உணர்ந்து கொண்டான். அந்தச் சக்தியைப் பற்றி முழுமையாகத் தெரியாமல் விளையாடுவது ஆபத்தானது. அவன் இப்போது தியானம் மற்றும் மனதை அமைதிப்படுத்தும் பயிற்சிகளைச் செய்யத் தொடங்கினான்.

​அவன் புரிந்துகொண்ட ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், அந்த 'நிழல் மனிதர்கள்' என்பவை அவனது ஆழ்மனதின் பயங்களே. எப்போது அவன் அந்தப் பயத்தைக் கடந்து, தனது மனதை ஒருநிலைப்படுத்தக் கற்றுக் கொள்கிறானோ, அப்போதுதான் அந்த நீல நிறக் கயிற்றின் ரகசியத்தை அவனால் முழுமையாக உணர முடியும்.

​ஆனால் இப்போதைக்கு, அவனுக்குத் தேவையானது ஒரு நிம்மதியான, கனவில்லாத உறக்கம் மட்டுமே.