கண்ணுக்குத் தெரியாத காதலி: ஒரு நிழலின் வஞ்சம்

லண்டனின் பரபரப்பான புறநகர் பகுதியில் அமைந்திருந்தது அந்த அழகான அடுக்குமாடி குடியிருப்பு. அங்கே வசித்து வந்தவன் கௌதம். 34 வயதான கௌதம், ஒரு உடற்பயிற்சி ஆர்வலன்; பார்ப்பதற்கு வசீகரமானவன், மென்மையான குணம் கொண்டவன். ஆனால், கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாக அவனது வாழ்க்கை ஒரு புரியாத புதிராக மாறிப்போயிருந்தது.

தொடங்காத போர்

எல்லாம் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்புதான் தொடங்கியது. முதலில் சிறிய விஷயங்களாக இருந்தன. சாவியை ஓரிடத்தில் வைத்தால் அது வேறு இடத்தில் இருக்கும். வீட்டில் எப்போதும் ஒருவிதமான பாரமான காற்று சூழ்ந்திருப்பது போன்ற உணர்வு. யாரோ ஒருவன் தன் முதுகிற்குப் பின்னால் நின்று கவனித்துக் கொண்டே இருப்பது போன்ற ஒரு எதிர்மறை ஆற்றல் அந்த வீடெங்கும் பரவியிருந்தது.

ஒரு நாள் நள்ளிரவு, கௌதம் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தபோது, ஏதோ ஒரு வலிமையான கரம் அவனது கால்களைப் பற்றி இழுத்தது. அவன் படுக்கையிலிருந்து தூக்கி எறியப்பட்டு, உடல் அதிரும்படி குலுக்கப்பட்டான். அந்தத் தாக்குதலில் அவனது முதுகில் பலமான காயம் ஏற்பட்டது. இன்றுவரை அந்த முதுகுவலி அவனைத் தொடர்கிறது. மருத்துவர்களால் கூட அந்த வலியின் காரணத்தைக் கண்டறிய முடியவில்லை.

பொறாமையின் நிழல்

கௌதமின் வாழ்க்கையில் ஒரு விசித்திரமான ஒற்றுமை இருந்தது. அவன் எப்போதெல்லாம் ஒரு பெண்ணைக் காதலிக்கத் தொடங்குகிறானோ, அப்போதெல்லாம் இந்தத் தொல்லைகள் பலமடங்கு அதிகரிக்கும். கடந்த ஆண்டு, நிலைமை மோசமானபோது ஒரு ஆன்மீகப் பெரியவரின் உதவியை நாடினார்கள். சில காலம் அமைதி நிலவியது. கௌதம் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டான்.

ஆனால், அவன் மாயா என்ற பெண்ணைச் சந்தித்த பிறகு, அந்த அமைதி கலைந்தது. மாயா மிகவும் அன்பானவள், கௌதமிற்கு அவளை மிகவும் பிடித்திருந்தது. அவர்கள் திருமணம் செய்து கொள்ளக் கூடத் திட்டமிட்டனர். ஆனால், அந்த 'நிழல்' உருவம் இதை ரசிக்கவில்லை.

ஒரு நாள் இரவு, கௌதம் தூங்க முயன்றபோது, ஒரு குளிர்ந்த கை அவனது கண்களை மூடியது. அவனால் கண்களைத் திறக்கவே முடியவில்லை. ஏதோ ஒரு சக்தி அவனது பார்வையை மறைத்து, அவனைச் சிறைபிடித்தது.

தீராத தாகமும், மர்ம வட்டமும்

கௌதம் சமீபகாலமாக ஒரு விசித்திரமான அனுபவத்தைச் சந்தித்து வருகிறான். தினமும் அதிகாலை 3 அல்லது 4 மணி அளவில் அவன் திடுக்கிட்டு எழுவான். அப்போது அவனது சட்டை முழுவதும் தண்ணீரில் நனைந்தது போல ஈரமாக இருக்கும். அவனுக்குக் காய்ச்சலோ, குளிரோ அல்லது வேர்வையோ இல்லை. ஆனால், அவன் படுத்திருக்கும் இடத்தைச் சுற்றி ஒரு தெளிவான வட்ட வடிவ நீர்க்கோடு (Water circle) படிந்திருக்கும். யாரோ ஒரு குடம் தண்ணீரை அவனைச் சுற்றி ஊற்றியது போல அது இருக்கும்.

இந்த விசித்திரமான நிகழ்வுகளால் கௌதம் மனதளவில் சோர்ந்து போனான். அவனுக்குச் சரியாகப் பசி எடுப்பதில்லை, எப்போதும் ஒருவிதமான சோர்வு அவனை ஆட்கொண்டிருந்தது. ஒரு துடிப்பான இளைஞன், இப்போது ஒரு நிழலாக மாறிக்கொண்டிருந்தான்.

மாயாவின் காயங்கள்

நிலைமை மோசமானது மாயா அந்த வீட்டிற்கு வந்தபோதுதான். "யாரோ என்னைத் தொடர்கிறார்கள் கௌதம்," என்று அவள் அடிக்கடி பயந்தாள். ஒரு நாள் காலை, மாயா அலறியபடி எழுந்தாள். அவளது கைகளிலும் கால்களிலும் ஆழமான பற்கள் பதிந்த தழும்புகள் இருந்தன. யாரோ ஒரு மிருகத்தைப் போல அவளைக் கடித்திருந்தார்கள். ரத்தக் கட்டுகளுடன் கூடிய அந்தத் தழும்புகள் மாயாவை மரண பயத்தில் ஆழ்த்தின.

"உன் வீட்டில் ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது கௌதம்... அது என்னை இங்கே வரவிடாமல் தடுக்கிறது," என்று அழுதுகொண்டே அவள் அந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள். கௌதமால் அவளைத் தடுக்க முடியவில்லை. தன் காதலைக் காப்பாற்ற முடியாத கையறு நிலையில் அவன் தவித்தான்.

ஒரு புதிய விடியலை நோக்கி

கௌதமின் குடும்பத்தினர் மிகுந்த கவலையில் இருந்தனர். இது வெறும் மனநலப் பிரச்சினை இல்லை என்பது அவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. அந்த வீட்டில் இருக்கும் ஏதோ ஒரு ஆத்மா கௌதமைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க விரும்புகிறது. அவனைப் நெருங்கி போகும் எந்தப் பெண்ணையும் அது சித்திரவதை செய்கிறது.

கௌதமின் நண்பன் ஒருவன் சொன்னான், "இது போன்ற தீய சக்திகள் ஒரு மனிதனின் பலவீனத்தை உண்டு வாழும். நீ பயப்படுவதை நிறுத்திவிட்டு, உன் மனவலிமையைத் திரட்ட வேண்டும்."

கௌதம் இப்போது அந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறத் தீர்மானித்துள்ளான். லண்டனின் ஒதுக்குப்புறமான ஒரு இடத்திற்குத் தற்காலிகமாக மாறி, அங்கே ஒரு புதிய ஆன்மீக மற்றும் உளவியல் சிகிச்சையைத் தொடங்கவிருக்கிறான். அவனது போராட்டமும், நம்பிக்கையும் அந்த இருண்ட நிழலை ஒருநாள் விரட்டியடிக்கும் என்று அவனது குடும்பத்தினர் நம்புகிறார்கள்.